Publications

Inhoud

 

TEN GELEIDE. Er staat een konijn in de wei
Dirk Snackaert en Dominiek Lootens 

 

Gij had hoog op een rots mij geheven, Gij wees mij hoe ik moest staan (psalm 61,3).
Over leiderschap, verandering en spiritualiteit
Dirk Snackaert

Leiderschap, spiritualiteit en verandering zijn wezenlijk met elkaar verbonden. Met de hulp van de psalmen ontdekt de auteur de onderliggende patronen onder deze drie fenomenen. Essentieel gaat het niet om woorden maar om vertrouwende uitstraling. Dragers van deze uitstraling zijn mensen die hun leven hebben geworteld in het besef gedragen te zijn door een meestromend ritmisch verband. Mensen die dit weten wakker te luisteren zodat anderen mee de verandering willen intrekken.

 

Waar professionaliteit en spiritualiteit elkaar versterken
De wereld van het werk zoekt inspiratie in kloosters
Charles van Leeuwen

Een van de domeinen waarin zich een brede belangstelling voor spiritualiteit manifesteert, is tegenwoordig de wereld van het werk. De laatste tien jaar worden op tal van plaatsen cursussen aangeboden over spiritueel leiderschap, spiritualiteit voor managers, ‘businessspiritualiteit’, benedictijns tijdsmanagement… Vanwaar deze enorme spirituele belangstelling op de werkvloer en hoe wordt ze precies ingevuld?

 

Gehoorzamen, een eerste stap naar leiderschap
Jos Marien

De visie die de auteur heeft op leiderschap is ingekleurd door de heldere manier waarop Franciscus van Assisi het Bijbelse verhaal vorm gaf in een concrete context. Graag zien van de gekwetste of kwetsbare mensen, waar het in de voorziening om gaat, staat centraal, maar is onmogelijk los te koppelen van het graag zien van de medewerkers. Met allen collegiaal een gezamenlijk project ontwerpen is erg helpend, zeker als eenzijdige ontwapening de houding van de leidinggevende is bij conflicten. Het diepe, nederige bewustzijn dat een leidinggevende zelf alles gekregen hebt vraagt een fundamenteel gehoorzame opstelling. Op tijd stil vallen én voldoende passie overwinnen de vele spanningsvelden die eigen zijn aan eerlijk leiderschap.

 

INTERVIEW

Wanneer men samen droomt, begint een nieuwe werkelijkheid.
Een gesprek met Birgit Burbaum
Dominiek Lootens

Op 1 september had de auteur een interview met Birgit Burbaum. Zij is ziekenhuispastor in het Sint-Vincentiusziekenhuis (GZA) in Antwerpen. Ze spreekt openhartig over haar levensgeschiedenis, haar spirituele bronnen en de wijze waarop die haar werk concreet beïnvloeden. Ze bekemtoont het belang van gemeenschapsvorming. Als pastor handelt ze vanuit een voorkeursoptie voor de zieken en de armen. Vanuit haar visie en haar plaats binnen het ziekenhuis maakt ze haar spiritueel leiderschap waar.

 

 


 

 

<< Terug naar overzicht

Inhoud

 
Integratie, samenwerking en communicatie. De spirituele dimensie in de integrale zorgverlening
Koen De Fruyt en Dominiek Lootens
 
Gedeelde zorg vor de hele mens? Over oog voor existentieel welzijn en de spirituele dimensie in de GGZ
Koen De Fruyt
In opdrachtverklaringen en visieteksten van  psychiatrische centra worden integrale zorg en een holistisch mensbeeld vaak hoog in het vaandel gevoerd. Maar wat betekent dat en wat doen we hiermee in de praktijk? Vertrekkend vanuit het gedachtegoed van Mia Leijssen over existentieel welzijn en spiritueel georiënteerde psychotherapie verkent Koen De Fruyt in deze bijdrage wat een gedeelde gerichtheid op de hele mens kan betekenen voor de intramurale GGZ en waarom het belangrijk is hier aandacht aan te besteden.
 
Mijn domein of ons domein? Over coöptatie en complementariteit tussen pastores en psychologen
Anne Vandenhoeck
Samenwerking tussen partners en psychologen begint wanneer zij elkaars professionaliteit leren kennen en waarderen. Anne Vandenhoeck bepleit dat de coöpertaie tussen deze beroepgroepen gebeurt vanuit complementariteit: de ander vult mijn benadering aan. Het is belangrijk dat die complementariteit stoelt op het principe van gelijkwaardigheid.
 
Pastorale keuzes maken vanuit de toekomst. Creatief omgaan met de vrijplaats
Anne Gessler
Door verschuivingen op levensbeschouwelijk vlak en een groeiende interesse voor spiritualiteit in ruime zin wordt communicatie en interdisciplinaire samenwerking tussen pastors en psychologen (maar ook andere zorgverleners) steeds belangrijker. Vanuit twee concrete praktijkverhalen kijkt Ann Gessler naar de mogelijkheden en moeilijkheden, naar de uitdagingen en spanningsvelden en stelt zij enkele kritische vragen naar de toekomst toe.
 
Over pastorale zorg, interdisciplinaire samenwerking en het uitwisselen van informatie in het elektronisch patiëntendossier
Werkgroep pastores GGZ bij de Broeders van Liefde
De introductie van het elektornisch patiëntendossier (EPD) als communicatiemiddel in de voorzieningen geestelijke gezondheid stelt alle zorgverleners voor de uitdaging van een passende, ethische verantwoorde omgang met dit medium. Gedurende het werkjaar 2009-2010 heeft de werkgroep pastores uit de voorzieningen Geestelijke Gezondheid bij de Broeders van Liefde zich uitvoerig hierover gebogen. Hun gesprek bracht uiteenlopende bedenkingen en zorgen aan de oppervlakte. De door hen bereikte consensus is terug te vinden in deze bijdrage.
 

 
Primeur Côte Melsbroek anno 2009. Een te smaken wijn
Stefan Vermuyten
in 2009 organiseerde de pastorale dienst van het Nationaal Multiple Sclerose Centrum van Melsbroek een patiënten-tevredenheidsenquête over haar eigen functioneren. Hiermee zorgden zij voor een primeur in het landschap van ziekenhuizen in Vlaams Brabant. de resultaten van deze bevraging waren op verschillende vlakken bijzonder verrassend.

Inhoud

 
Suïcidegedachten
Roeland Polspoel en Filip Zutterman
 
Getuigenis: Nico
Je Schoonzus
Deze herfst is het acht jaar geleden...  Zo begint een aangrijpende brief die een nabij familieli schrijft aan Nico, die besliste om definitief een einde te maken aan zij leven.
 
Preventie van zelfdoding. wat kan aan pastor betekenen?
Grieke Forecevile
Wanneer iemand zelfdoding pleegt, zoekt deomgeving naar een antwoord op het waarom. Al te vaak wordt een "schuldige" gezocht. Maar zelfdoding is een complex probleem en er is nooit één oorzaak of verklaring. Evenmin zijn er simpele manieren om zelfdoding te voorkomen.
 
Zelfdoding bij ouderen. Een zorgetisch perspectief op pastorale zorg
Linus Vanlaere
Zorgethiek ziet de mens in zijn kwetsbaarheid, wat een volstrekt ander perspectief biedt op zelfdoding bij ouderen dan het perspectief vanuit het zelfbeschikkingsrecht. Daarnaast heeft zorgethiek veel aandacht voor de verbondenheid tussen mensen. pastores zijn vaak goed geplaatst om deze verbondenheid te concretiseren.
 
Zelfdoding Nadine. pastorale opvan van de echtgenoot
Een parochiepriester
In deze bijdrage laat de auteur zien hoe een pastorale begeleiding van een nabestaande vanuit de parochie eruit kan zien. Zij neemt de lezer mee in de gedachten en emoties van zichzelf en haar gesprekspartner.
 
Woorden, symbolen en rituelen in een gedachtenviering met medepatiënten, personeel en nabestaanden, na de suïcide van een patiënt
Denise Hoedt en Patrick Perquy
Iedere zelfdoding is 'aangrijpend'. Ze grijpt je naar de keel, je bent er sprakeloos bij. Toch zijn dan - doorheen de stilte - langzaam woorden nodig. Waar woorden vaak nog onhandig en onzeker zijn, kunnen symbolen en rituelen rust, troost, verbondenheid en perspectief brengen. Een psychiatriepastor kan hierin een bijzondere rol vervullen.
 
Kerkelijke-ethische beschouwingen bij zelfdoding
Johan De Tavernier
Suïcide begrijpen is één zaak, erover oordelen een andere. In dit artikel gaat het niet over begrijpen, wel over oordelen. Wat ervan te denken? Mag iemand zich van het leven beroven? De katholieke kerk keurt zelfdoding af. Ze beroept zich daarvoor op Thomas van Aquino die aanknoopt bij Augustinus'stelling dat het vijfde gebod zelfdoding verbiedt. Hij gebruikt daarvoor drie argumenten die hernomen worden in de Katechismus van de katholieke Kerk en Evangelimum Vitae.

 

Waardigheid van mensen met dementie.
Een profetische taak van de pastor

Lien Mahieu

Er bestaan drie soorten menselijke waardigheid, die onlosmakelijker met elkaar verbonden zijn. Pastores worden uitgedaagd om in hun werk die vormen van waardighied centraal te stellen. Een theologie die vertrekt vanuit Stille Zaterdag hoedt pastores voor een te snel wegvegen van het lijden en een eenzijdige klemtoon op de waardigheid van mensen met dementie.

Caritas Oost-Vlaanderen publiceert regelmatig een eigen Nieuwsbrief. Deze Nieuwsbrief verschijnt meerdere keren per jaar in een eenvoudig .pdf-bestand.

Je kan je abonneren op deze nieuwsberichten via het diocesaan secretariaat (caritas.oost-vlaanderen[at]skynet.be).

 


<< Terug naar overzicht

Editoriaal

Caritas Semper Amanda

Het voorbije jaar 2012 werd voor Caritas Vlaanderen gemarkeerd door twee belangrijke elementen. Enerzijds was er het 80‐jarig bestaan van de organisatie, anderzijds werd op het niveau van de Vlaamse Regering het beleid inzake DAC‐medewerkers drastisch gewijzigd.

Caritas in België bestond in 2012 80 jaar. 80 jaar is een lange tijd – in 1932 bestond de TV nog niet ! Maar de Belgische bisschoppen vonden dat het moment gekomen was om de verschillende bestaande initiatieven te bundelen en officieel de vzw Caritas België op te richten. Daarmee begon een lange weg waarin Caritas ook verschillende gezichten en namen had. Zo hadden we Caritas België, maar ook een tijdje de Caritas Confederatie van Instellingen. We kregen een veelvoud aan federaties en geledingen die deel uitmaken van Caritas en het mee gestalte helpen geven. Caritas semper reformanda. We kenden in die 80 jaar heel wat periodes van expansie waar vele nieuwe diensten en initiatieven het licht zagen, maar soms is het ook goed om even afstand te nemen en dingen opnieuw op elkaar af te stemmen. Zeker voor een beweging waarvoor verbondenheid een belangrijke waarde is.

Naar aanleiding van de 80ste verjaardag van Caritas in België werden geen grootschalige evenementen georganiseerd, zoals het congres naar aanleiding van 75 jaar Caritas. We kozen er echter wel voor om met bescheiden inzet van middelen drie gemeenschappelijke activiteiten naar voor te schuiven: een intern reflectiemoment waarbij we vooruitkeken naar de rol voor Caritas in de toekomst, in de veranderende context van kerk en wereld, een ontmoetingsdag waarop ook vrijwilligers en hulpvragers werden uitgenodigd, en een rondtrekkende fototentoonstelling, waarmee we alle bisdommen van het land aandeden. Centraal stonden daarbij niet de structuren, maar de werking en de mensen. Caritas is tenslotte een kwestie van doen. En meer nog dan dat: een kwestie van liefdevol doen. Vandaar Caritas semper est amanda. Het is precies die houding van liefdevolle betrokkenheid die we ook tot uitdrukking hebben willen brengen in de fototentoonstelling.

De tweede belangrijke mijlpaal het afgelopen jaar was ontegensprekelijk het stopzetten van het DAC‐project, en de omvorming ervan tot een project. Op 30 juni kwam een einde aan de jarenlange tewerkstelling van DAC‐medewerkers in het kader van ‘Project 2843’. De Raad van Bestuur heeft er bewust voor gekozen om te opteren voor omzetting van de DAC‐ondersteuning naar een inhoudelijke projectsteun. Dat maakt dat we op 1 juli 9 ‘nieuwe’ medewerkers mochten verwelkomen op onze eigen loonlijst. De deels gewijzigde opdracht – in het kader van het project ligt de klemtoon nu vooral op Vrijwillig Engagement en op de Armoedeproblematiek – impliceert dat een nieuwe afstemming moet gezocht en gevonden worden. Maar tegelijkertijd biedt deze evolutie kansen en uitdagingen om ons inhoudelijk project sterker gestalte te geven en verder uit te bouwen.

En daar willen we vertrouwvol voor gaan !

 

 


<< Terug naar overzicht

 

Editoriaal

DE KRACHT VAN MENSEN. VRIJWILLIG ENGAGEMENT.

Eind 2009 werden de nieuwe statuten van Caritas Vlaanderen goedgekeurd. De opdrachten van onze organisatie werden opnieuw op scherp gesteld en ingebed in een knooppuntenperspectief, waarbij Caritas Vlaanderen vooral tracht verbindingen te maken binnen en tussen de verschillende werkvelden waarbij het betrokken is, met name gezondheid en welzijn, solidariteit, kerk en samenleving, en de universele caritasopdracht. De invalshoeken die we daarbij hanteren zijn vooral deze van identiteit en pastoraal, van armoede en sociale uitsluiting, en van vrijwillig engagement. Caritas Vlaanderen kreeg een nieuwe Raad van Bestuur en verhuisde in 2010 ook naar de Liefdadigheidstraat. Dit proces van vernieuwing werd in 2011 verder gezet en afgerond, met de goedkeuring van een nieuw Huishoudelijk Reglement, waarin ook de werking van de nieuwe structuren werd vastgelegd.

Daarnaast werd ook de vormingsdienst van Caritas, VOCA, grondig gereorganiseerd. Na meer dan 20 jaar inbedding in het CCV, werd de afdeling VOCA Training & Consult hieruit losgemaakt, en vanaf 1 januari 2012 ondergebracht in het grotere geheel van de ACERTA‐groep. We zijn ervan overtuigd dat daardoor de slagkracht van onze hoogkwalitatieve vormingsdienst wordt veilig gesteld en verder kan groeien. De andere poot van VOCA, de afdeling Terugkeer & Herbronning, blijft wel binnen de samenwerking met het CCV, maar wordt herdoopt tot ‘CAIROS. Competent in Zorg’ en zal zich ook toeleggen op de uitwerking van een breder aanbod naar de sectoren op het vlak van navorming. De CCV‐regio Caritas krijgt trouwens in zijn geheel een groter gewicht toegemeten en zal in de toekomst ook als draaischijf dienen voor de coördinatie van de regionale werking rond pastoraal enerzijds, en voor de werking rond identiteit anderzijds. De synergie met de CCV‐expertise oogt daarbij veelbelovend.

Terzelfdertijd namen we afscheid van Partezis als lid van Caritas Vlaanderen. Na de interne reorganisatie, na het vertrek van het SSC, was de groep zelf immers zelf geen operationele speler meer, waardoor ook het lidmaatschap van Caritas Vlaanderen niet langer voor de hand lag. We danken de verantwoordelijken van de Partezis‐groep van harte voor de jarenlange goede samenwerking.

Inhoudelijk lag de focus vorig jaar vooral op het vrijwilligerswerk, met zowel een cahier en een eigen studiedag, als met de participatie aan het Europese Festival de l’Engagement Solidaire, in samenwerking met Caritas Europa. We zijn ervan overtuigd dat de kracht van onze beweging inderdaad voor een groot deel uitgaat van het gratuit engagement van mensen die het beste van zichzelf investeren in zorg en solidariteit voor anderen, bij ons maar ook wereldwijd.

Daarnaast bleven ook de andere activiteiten doorlopen, zoals u kan lezen. In het kader van de nieuwe oriëntaties werden heel wat inhoudelijke impulsen uitgewerkt volgens de nieuwe krijtlijnen. Zo werden voor elk van de drie invalshoeken specifieke initiatieven gelanceerd, die zich situeren op het knooppunt tussen verschillende werkvelden. Door de knooppuntbenadering proberen we inderdaad net de link te maken tussen de verschillende werkvelden, met activiteiten die hun oorsprong vinden in één van de drie invalshoeken. Zo zit pastoraal op het snijpunt tussen kerk en samenleving en het werkveld van de zorg, en situeert het project rond armoedebeleid van voorzieningen zich op het raakvlak van zorg en solidariteit. Het is precies het opzoeken van deze raakvlakken waar de meerwaarde van de nieuwe oriëntering van Caritas Vlaanderen kan gevonden worden.

Dit alles kan alleen maar gezien worden tegen de achtergrond van de zware financieeleconomische crisis die ons trof en waarvan de effecten nog lang zullen nazinderen. Dit mag ons echter niet verlammen of ontmoedigen. In 2010 kregen we van internationaal voorzitter kardinaal Maradiaga de dwingende opdracht ‘om te blijven dromen’. Vanuit een caritasperspectief mogen we ons niet beperken tot het beheren van de armoede, maar moeten we werk maken van de uitroeiing ervan. ‘One Human Family, Zero Poverty’ blijft de slogan, wereldwijd. Omdat elke arme in Gods ogen er één te veel is. Ook al is er geen mirakeloplossing tegen morgen, met de inzet van velen in een samengedragen engagement, vaak om niet, willen we wegen blijven zoeken voor
een betere wereld. ‘Tous ensemble pour les autres, mobilisons‐nous !’ was het motto van het afsluitend moment van Caritas Europa voor het Europees Jaar van het Vrijwilligerswerk, in december in Straatsburg. In die kracht van mensen willen we blijven geloven !

We wensen U veel leesplezier !

 

 


<< Terug naar overzicht

 

Editoriaal

Eind 2009 werden de nieuwe statuten van Caritas Vlaanderen goedgekeurd. De opdrachten van onze organisatie werden opnieuw op scherp gesteld en ingebed in een knooppunten-perspectief, waarbij Caritas Vlaanderen vooral tracht verbindingen te maken binnen en tussen de verschillende werkvelden waarbij het betrokken is, met name gezondheid en welzijn, solidariteit, kerk en samenleving, en de universele caritasopdracht. De invalshoeken die we daarbij hanteren zijn vooral deze van identiteit en pastoraal, van armoede en sociale uitsluiting, en van gratuit engagement.

Het jaar 2010 werd het jaar van de verdere uitbouw van deze nieuwe koers. De nieuwe statuten brachten vooreerst een nieuw samengestelde Raad van Bestuur mee, met een nieuwe voorzitter, vicaris Luk De Geest, en twee ondervoorzitters, waarvan Raf De Rijcke nieuw aan boord kwam, en Liliane Krokaert haar mandaat hernieuwd zag. Mgr Luc Van Looy werd de nieuwe bisschop-referendaris, en om de vernieuwing volledig gestalte te geven verhuisde Caritas Vlaanderen op 1 september ook naar de Liefdadigheidsstraat. De vertrouwde negende verdieping in de Guimardstraat werd aan Zorgnet Vlaanderen verkocht.

Verder werden voor de werkvelden ‘Gezondheid en Welzijn’ en ‘Kerk en Samenleving’ nieuwe structuren opgezet om de knooppuntfunctie gestalte te geven. De Commissie Fundamenten werd omgevormd tot Commissie Implementatie, Missie, Strategie. Ook het Bureau kreeg een nieuwe invulling.

Naast deze structurele aanpassingen, werden echter ook heel wat inhoudelijke impulsen uitgewerkt volgens de nieuwe krijtlijnen. Zo werden voor elk van de drie invalshoeken specifieke initiatieven gelanceerd. Mede in het kader van het Europese Jaar 2011 werd een project opgestart rond de betekenis en de rol van het vrijwilligerswerk voor Caritas; een tweede project dat van start ging sluit aan bij de invalshoek armoede en sociale uitsluiting, en onderzoekt verder het concept van aandachtscellen en aandachtspersonen in het kader van de bestrijding van de armoedeproblematiek in voorzieningen. En in een samenwerkings¬afspraak met Caritas Antwerpen werden bijkomende middelen vrijgemaakt voor de ondersteuning van pastorale initiatieven.

Daarnaast schreef Caritas Vlaanderen zich ook in in de Zero Poverty Campagne die door Caritas Europa werd georganiseerd in het kader van het Europese Jaar voor de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting. We gingen met de petitie de baan op en trokken zowel naar parochies als naar muziekfestivals. Een belangrijk hoogtepunt, zowel in de Campagne als voor Caritas in België, was het bezoek van Internationaal Caritasvoorzitter kardinaal Maradiaga die de eisen van de campagne kwam bepleiten bij Europees voorzitter Van Rompuy, en bij die gelegenheid ook onze Caritasorganisaties bezocht.

Ook wat publicaties betreft, werd de weg van de vernieuwing opgegaan. Na de Pastorale Perspectieven enkele jaren geleden, werd in 2010 ook de Caritas Nieuwsbrief in een nieuw kleedje gestoken. De effecten van de zware financieel-economische crisis die de hele wereld trof en die nog lang zullen nazinderen, mogen ons niet verlammen of ontmoedigen. We hebben integendeel ‘de dwingende nood om te blijven dromen’, zoals kardinaal Maradiaga het uitdrukte. Vanuit een caritasperspectief mogen we ons niet beperken tot het beheren van de armoede, maar moeten we werk maken van de uitroeiing ervan. Zero Poverty. Omdat elke arme in Gods ogen er één te veel is. Ook al weten we dat er geen mirakeloplossing is tegen morgen, we willen wegen blijven zoeken naar een betere wereld. Met Caritas Vlaanderen willen we, op de werkvelden waarop we actief zijn, mee stappen zetten in die richting. We zijn ervan overtuigd dat de reorganisatie die we hebben doorgevoerd daar belangrijke kansen toe biedt !

We wensen U veel leesplezier

 


<< Terug naar overzicht

 

Editoriaal

2009 was voor Caritas Vlaanderen op vele vlakken nog een jaar van overgang en reflectie, waarbij het diepgaande en uitgebreide reflectieproces dat in 2008 was opgestart onder impuls van voorzitter Guido Van Oevelen, uiteindelijk kon worden afgerond met een hernieuwde visie op de opdracht en positionering van Caritas Vlaanderen, die ook gepaard ging met een aanpassing van de statuten.

In deel I van dit jaarverslag gaan we nader in op dit proces, met een situering van de nieuwe invulling en de herformulering van het maatschappelijk doel. Toch betekent dit ‘overgangsjaar’ niet dat er niets zou gebeurd zijn. In de verschillende werkgroepen en commissies werd gestaag doorgewerkt. Op het politieke forum legden de verschillende Caritasgeledingen gezamenlijk hun respectieve memoranda voor de regionale verkiezingen voor aan de politieke partijen tijdens een politiek paneldebat.

Op het vlak van identiteit en inspiratie werd vanuit het gezichtspunt solidariteit vooral voortgewerkt rond de armoedeproblematiek, terwijl inzake pastoraal onder meer de pastorale website ‘Elisabeth’ het licht zag, en ook initiatief genomen werd rond het bijeenbrengen van pastores in een beroepsgroep. Op het vlak van de internationale samenwerking bleef Caritas Vlaanderen actief betrokken bij de werking van Caritas Europa en gingen we ook projectmatig meer intens samenwerken met Caritas Slovakije en Caritas Bosnië en Herzegovina.

In 2009 werd slechts één Caritas Cahier gepubliceerd, maar werd vooral ook geïnvesteerd in een restyling van de Caritas Nieuwsbrief, die zich ent op de werkvelden die in de nieuwe oriënteringen werden uitgewerkt. De Algemene Vergadering van 22 december 2009 die de gewijzigde statuten goedkeurde, vormde aldus een scharniermoment voor Caritas Vlaanderen vzw. Ze vormde ook de afsluiting van anderhalf jaar noest werken, onder impuls van voorzitter Guido Van Oevelen, die het ganse proces aanstuurde en in goede banen leidde. Bij het afronden van dit proces trad Guido ook terug als voorzitter. We wensen hem te danken voor zijn inzet bij dit omvormingsproces en voor zijn oprechte toewijding voor onze vereniging.

U lezer, wensen we veel leesgenot.

 

 


 

<< Terug naar overzicht

Editoriaal

2008 was voor Caritas Vlaanderen op vele vlakken een jaar van overgang en reflectie. In het voorafgaande jaar was heel wat werk verricht naar aanleiding van de viering van 75 jaar Caritas, waaraan alle geledingen hun bijdrage hadden geleverd. Het jaarverslag viel als het ware samen met het overzicht van de jubileumactiviteiten. Daarna is 2008 een ‘light year’ geweest, zoals dit ook in Europees jargon heet. Een jaar om te herbronnen en nieuwe plannen te maken voor de volgende jaren. In die zin heeft Caritas Vlaanderen in 2008 een beging gemaakt met een diepgaand reflectieproces, dat in 2009 zal uitlopen op een grondig hertekenen van haar opdracht en positionering. Ook de rol van de diocesane Caritasstructuren wijzigt daarbij zeer grondig.

Het afgelopen jaar 2008 was ook nog op een ander vlak een jaar van overgang: Op 8 mei gaf prof. Willy Geysen, na bijna 12 jaar, de voorzittershamer door aan Guido Van Oevelen. Ere-voorzitter Geysen heeft in zijn periode als voorzitter van Caritas Vlaanderen stevig zijn stempel gedrukt op de koers van de vereniging en haar tevens organisatorisch hervormd. We wuifden hem uit met een feestzitting van de Algemene Vergadering gevolgd door een stemmige receptie in de Faculty Club. Zijn afscheidswoord, dat hij formuleerde in het editoriaal van de Caritas Nieuwsbrief van april, vindt u terug in dit jaarverslag. Als afscheidnemend voorzitter bracht prof. Geysen ook een opgemerkte tussenkomst op de Regionale Conferentie van Caritas Europa.

Toch betekent dit ‘overgangsjaar’ niet dat er niets zou gebeurd zijn. In de verschillende werkgroepen en commissies werd gestaag doorgewerkt aan publicaties, cahiers en studiedagen. Twee nieuwe Caritas Cahiers zagen het licht: een cahier rond ‘Deugdelijk Bestuur’ en een ander rond identiteit: ‘Zorg met hart en ziel’. Rond dit laatste cahier werd op 7 oktober 2008 ook een studiedag georganiseerd met als thema ‘Identiteit als belofte’.

En vanuit de werkgroep armoede werd ook binnen de voorzieningenwereld een ganse bewustmakingscampagne opgezet in samenwerking met Welzijnszorg. Het thema van de adventscampagne 2008 was dan ook: ‘Armoede schaadt de gezondheid’. Caritas Vlaanderen stond pal achter dit campagnethema en wenste zich actief in te spannen om de Caritasvoorzieningen voor deze campagne te sensibiliseren. Een actief verhaal ook van netwerking dat ook in de toekomst een belangrijk aspect van onze werking zal uitmaken.

 


<< Terug naar overzicht

Caritas cahier 12: Studiedag 'De vrijwilliger in de social-profit: medewerker van het jaar'  - Maart 2012 

Verslag Studiedag 25 oktober 2011

Investeren in vrijwilligers(beleid)

Naar aanleiding van het Europees Jaar van het vrijwilligerswerk nam Caritas Vlaanderen het initiatief voor een studiedag over vrijwilligerswerk in zorg en welzijn. Samen met Present, Vlaams Welzijnsverbond en Zorgnet Vlaanderen zochten we relevante onderwerpen en goeie sprekers. Enerzijds had deze studiedag als bedoeling directies en besturen van zorgorganisaties bewust te maken van de meerwaarde van vrijwilligerswerk en anderzijds wilden we het belang van een goede organisatie en omkadering van het vrijwilligerswerk benadrukken. Investeren in vrijwilligers en in vrijwilligersbeleid werpt zijn vruchten af, blijkt uit praktijkervaring. Dit cahier biedt de mogelijkheid de presentaties van de studiedag na te lezen. Indien van toepassing wordt verder verwezen naar meer informatie in publicaties of op websites.

Pagina's