Nr. 157 (2012): Levensmoeheid bij ouderen

 

Inhoud

 
“Ik wil naar huis…”
Levensmoeheid bij ouderen
Pieter Vandecasteele
 
Op zoek naar zinvolle zorg voor ouderen die ‘lijden aan het leven’
Linus Vanlaere en Liselotte Van Ooteghem
Steeds vaker ontmoeten we ouderen in het woonzorgcentrum die aangeven dat ze ‘zo’ niet verder willen en dat de toekomst voor hen niets meer te bieden heeft. Als pastor vragen we ons af wat we voor hen kunnen doen. Willen we voldoende goede zorg bieden, is het niet onbelangrijk om meer zicht te krijgen op het lijden van deze ouderen die doorgaans levensmoe worden genoemd.
Het levensverhaal als bron van zingeving. Een narratief zorgproject in het woonzorgcentrum met behulp van de life review methode ‘Mijn leven in kaart’
Liselotte Van Ooteghem
Ouderen die levensmoe zijn, worstelen met de vraag naar de zin van hun leven. De auteur laat zien hoe het in kaart brengen van het levensverhaal voor ouderen een manier kan zijn om de zin van het geleefde leven te (her)ontdekken en hier kracht uit te putten om het voltooide leven verder kleur te geven.
Thomas Merton: gemeenschap in de marge. ‘Monnik’ zijn in de pastorale zorg voor ouderen
Dominiek Lootens
De pastor heeft als centrale taak om ruimte te creëren voor breekbaarheid, kwetsbaarheid, vergankelijkheid, sterfelijkheid en tragiek. Hij/zij doet dit vanuit de overtuiging dat er ook in het lijden authentieke ontmoeting mogelijk is. Wat dit concreet inhoudt, verheldert de auteur met de hulp van een tekst van Thomas Merton over het ‘monnik’ zijn in de marge.
“Ik wil naar mijn huis…” Over de grenzen van het zorgmodel
Filip Zutterman
 

De dagelijkse zorg voor ouderen in een woonzorgcentrum vereist meer dan een functionele houding. Ze moet ook deugddoend en troostend zijn. Het is daarom belangrijk dat we zorg blijven hertalen van het functioneel-technische niveau - acties, stappen, plannen - naar het relationeel-ethische niveau. Voor Filip is dit een opdracht waar alle disciplines voor staan.

 


<< Terug naar overzicht