Caritas Nieuwsbrief 80: Ebola, in het teken van de angst (september - oktober 2014)

 

Thema: BOUWEN AAN BURUNDI

 


 

Edito

Het lijkt wel meer van hetzelfde. In het editoriaal van de vorige Nieuwsbrief gaven we aan dat de barometer al heel de zomer op zwaar weer stond, met de conflicten in Gaza, in het Oosten van Ukraine, en met de tragedie van de Jezidis op Mount Sinjar. Het najaar van 2014 biedt weinig perspectief op beterschap, de onheilstijdingen rijgen zich aan elkaar en de wereld lijkt geregeerd door angst.

Op het geopolitieke schaakspel hebben de oorlog in Gaza en het conflict in het Oosten van Ukraine nauwelijks aan intensiteit ingeboet, of de oorlog om Irak en Syrië barst in alle hevigheid los. De nietsontziende terreur van de volgelingen van de zelfverklaarde kalief Abu Bakr al-Baghdadi heeft opnieuw een coalition of the willing op de been gebracht, maar de eensgezindheid in de veroordeling van IS kan niet verhelen dat er in het Midden-Oosten vele agenda’s meespelen, en dat vele rekeningen uit het verleden onvereffend zijn gebleven. De enige constante blijft opnieuw het lijden van de burgerbevolking.

In het Westen leeft de schrik dat de vele jonge Syriëstrijders – indertijd vertrokken om tegen president Assad gaan te strijden, maar ondertussen in het verkeerde kamp terechtgekomen – het conflict wel eens met zich zouden kunnen mee terugbrengen, met aanslagen in onze hoofdsteden als mogelijk gevolg. Hoe kunnen we ons hiertegen (be)wapenen?

Ondertussen lijkt ook Ebola aan een opmars naar de Westerse wereld begonnen. Gedurende maanden was het een lokaal West-Afrikaans probleem, met enkele duizende doden en ontwrichte lokale samenlevingen. Maar sinds enkele gevallen zijn opgedoken in de Verenigde Staten en Spanje is het duidelijk een wereldwijd probleem geworden. Moderne epidemieën reizen namelijk ook per vliegtuig. En ook hier overweegt de angst. Suggesties gaan van het stopzetten van alle vliegverkeer, tot het sluiten van alle grenzen met de getroffen landen in West-Afrika. Het doet denken aan het idee van destijds om aan de grenzen van de Freistaat Bayern verplichte aidstests af te nemen van iedereen die het Bundesland wilde binnenkomen.

Vanuit een perspectief van zelfbehoud telt vooral het eigen lot. De oproep van de VN voor dringende bijkomende middelen om de strijd tegen Ebola in West-Afrika zelf te kunnen voeren, bracht de ronde som van 100.000 USD in het laatje… Fortress Europe riskeert nog meer ontoegankelijk te worden, vanuit de illusie dat zowel extremisten als nieuwe virussen kunnen buitengehouden worden. We laten daarbij kansen onbenut om ter plekke en met de getroffenen te zoeken naar blijvende oplossingen.

Met alle technologische vooruitgang is de wereld ons dorp geworden, en verre wereldbewoners ook onze lotgenoten. We kunnen ons niet langer wegsteken achter het idee dat we de problemen buiten onze leefwereld kunnen houden, angstig wachtend tot het ergste voorbij is. Angst is altijd een slechte raadgever. Vrij vertaald in de woorden van de Heilige Paus Johannes XXIII: ‘Laat je niet leiden door je angsten, maar door je hoop en je dromen. Sta niet stil bij je frustraties, maar denk aan wat je nog niet ten volle hebt kunnen realiseren. En houd je niet bezig met wat je probeerde maar waar je niet in slaagde, maar richt je op wat je wel nog kan doen’.

Laten we vooral niet vergeten dat het onze taak en opdracht als christenen is om getuigen te zijn van de Hoop – en die ook mee handen en voeten te geven, en toekomst mogelijk te maken voor wie die, uitzichtloos, voor zichzelf niet meer weet te vinden.

En laten we daarvoor onze angsten opzij zetten.

<< Terug naar overzicht