Caritas Nieuwsbrief 78: Werk maken van toekomst voor iedereen (mei - juni 2014)

 

Thema: WERK MAKEN VAN TOEKOMST VOOR IEDEREEN

 


 

Edito

Op Pinksterdag 2014 nodigde Paus Franciscus de presidenten van Israël en Palestina uit voor een gezamenlijk gebedsmoment voor de Vrede. De Paus richtte zich tot de beide staatshoofden met de boodschap dat de huidige wereld een erfenis is die ons is nagelaten door de vorige generaties, maar tegelijk ook iets dat we voor onze kinderen in bewaring hebben gekregen. Vrede vergt moed, veel meer dan oorlog. De moed om ‘ja’ te zeggen tegen ontmoeting en ‘neen’ tegen conflict; ‘ja’ tegen dialoog en ‘neen’ tegen geweld; ‘ja’ tegen onderhandelingen en ‘neen’ tegen vijandelijkheden...

Simon Perez en Mahmoed Abbas echoden dezelfde boodschap en vanuit de drie Abrahamitische godsdiensten werd voor de vrede gebeden. Het conflict in het Midden-Oosten zal daarmee morgen niet opgelost zijn, maar overeenstemming kan er maar komen door overleg, en overleg begint met ontmoeting: een hoopgevend signaal in een spanningsveld waar de barometer veeleer op slecht weer staat. De erkenning van het wederzijds perspectief kan bezwaarlijk explicieter zijn dan bij de wederzijdse begroeting. Dat ieder in de Geest van Pinksteren, in zijn eigen taal met één stem mag spreken.

Ook de apostelen en de leerlingen begonnen op Pinksteren aan hun verhaal omdat ze erin geloofden, aangevuurd door de Geest, maar verder zonder kosten- batenanalyses of haalbaarheidsstudies, zonder afwegingen welke strategie het meeste succes zou opleveren, én in de wetenschap dat ze er hun hachje bij konden inschieten. Wat overigens voor velen ook effectief het geval was.

Aan die Geest van Pinksteren is er ook vandaag nog wel nood, ook in eigen land, waar de kiezer de kaarten moeilijk geschud heeft. De N-VA heeft een eclatante overwinning behaald, maar die is vooral ten koste gegaan van Vlaams Belang en Lijst De Decker. De partijen in de federale coalitie zijn zeker niet afgestraft, als gevolg waarvan, en van de samenvallende verkiezingen, er nu simultaan schaak gespeeld wordt op verschillende borden.

Laten we hopen dat het geen oefening in hogere wiskunde wordt, waarbij opportuniteiten voor partijen worden afgewogen, maar dat een gemeenschappelijk project kan gevonden worden waar ook de mensen in de rand van de samenleving beter van worden. Ook daar is wellicht meer politieke moed voor nodig dan voor een uitputtingsslag van opnieuw 541 dagen. Indachtig het motto van Jean-Luc Dehaene die ons in volle kiesstrijd ontvallen is, dat een goed akkoord ook inhoudt dat iedereen een beetje gelijk heeft.

 

 

<< Terug naar overzicht