Caritas Nieuwsbrief 73: Caritas voor Congo (juli-augustus 2013)

 

Thema: CARITAS VOOR CONGO

 



 

Edito

Hopelijk hebt ook u een deugddoende vakantie gehad. Het zomerreces is een uitgelezen periode om de batterijen weer op te laden, maar ook om alles eens rustig op een rijtje te zetten en de planning voor het komende werkjaar bij te stellen.

Het is ogenschijnlijk een rustige en warme zomer geweest, in aanloop naar het hectische werkjaar 2013-2014. Belangrijk voor ons land was alleszins de koningswissel, met de abdicatie van Albert en de eedaflegging van Koning Filip op de Nationale Feestdag. Een sobere plechtigheid zonder Oranjegekte, met een nieuwe koning die zich inschrijft in de logica van de staatshervorming en waarbij het ‘Eendracht maakt Macht’ gaandeweg plaats maakt voor de rijkdom van ‘Eenheid in Verscheidenheid.’ Met aandacht ook voor wie door de crisis getroffen werd, waarmee Koning Filip alvast de sociale lijn van zijn voorgangers doortrekt. Het koningschap van de nieuwe vorst is alvast onder een goed gesternte en zonder incidenten begonnen, maar de echte lakmoestest zal zich allicht aandienen bij de moeder aller verkiezingen, midden volgend jaar.

Ook de economische barometer neigt meer en meer naar rustiger weer. De BEL 20 haalt het hoogste peil van de afgelopen drie jaar, en we koersen terug naar een overschot op de handelsbalans. Maar de werkloosheidscijfers blijven klimmen, ook en vooral voor de risicogroepen, en het ondernemersvertrouwen blijft negatief. We zijn er dus nog niet, de inspanning moet volgehouden worden, maar we hebben een redelijk fraai parcours afgelegd, met een robuuste sociale zekerheid, zonder sociaal bloedbad en zonder dat de prille heropleving van de economie naar Duits voorbeeld moest geschraagd worden met ‘hamburger-‘ of 1-euro-jobs.

Toch blijft er nog een lange weg te gaan om te komen tot een nieuw duurzaam evenwicht inzake sociale bescherming. De samenleving als geheel moet hier haar verantwoordelijkheid nemen. De vermaatschappelijking van de zorg is daarbij een grote uitdaging, maar dan geduid vanuit een positieve keuze om als samen-leving, Gemeinschaft, die opdracht ter harte te nemen, en niet vanuit een negatieve, kostenbesparende  doorschuifoperatie vanuit de staat.

Voor de mensen aan de rand van onze samenleving, voor diegenen die aan de rekker van de welvaartstaat hangen, zal dát de belangrijkste inzet zijn van de verkiezingen, eerder dan de taal waarin ze hun onbetaalbare aanmaningsbrieven zullen ontvangen. Het zal zaak zijn om onze traditie van sociale bescherming duurzaam te verknopen met onze nieuwe staatsstructuur en om ook op dit vlak ‘éénheid in verscheidenheid’ te realiseren: doortastend, inclusief en diepgaand – en snel, liefst zonder dat we ons duurrecord inzake regeringsvorming hoeven te breken.

De Katholieke Sociale Leer met haar concepten van subsidiariteit, solidariteit en verantwoordelijkheid, kan hier een vruchtbare bijdrage leveren. We willen alleszins vanuit Caritas bijdragen aan dit debat en hierrond begin april 2014 een reflectiedag organiseren. We willen blijven gaan voor een samenleving waaraan ieder kan en mag deelnemen en bijdragen, en die ieder dan ook naar billijkheid steun en bescherming biedt !

 

<< Terug naar overzicht