Caritas Nieuwsbrief 70: Europees Jaar van de Burger zonder mensen in armoede? (januari-februari 2013)

 

Thema: EUROPEES JAAR VAN DE BURGER

 


 

Edito

Vrijdag acht februari, aan de vooravond van de uittocht naar de skigebieden, en net voor de redactie van dit editoriaal, was het een klein bericht op de online nieuwsmedia, en vermoedelijk – maar we hopen dat we ons mogen vergissen – is het dat ook gebleven, een bericht in de marge: in Luik wordt een dakloze buiten dood aangetroffen, in de diepe koude van een stadsplein.

De uittocht te midden van de sneeuwellende is groter nieuws en ook in de skigebieden is de kans aanzienlijk dat er (mogelijk zelfs meer) doden zullen vallen. En natuurlijk is er te weinig concrete informatie beschikbaar wanneer we dit bericht schrijven, en kan de oorzaak volledig elders liggen, maar de kans wordt steeds reëler dat ook in België, niettegenstaande we in heel wat internationale indices tot de topklasse behoren, mensen op straat doodvriezen.

Het zou niet mogen gebeuren, en het mag niet worden afgedaan als de resultante van hun eigen foute keuzes en beslissingen. Het afschuiven van de verantwoordelijkheid naar de slachtoffers is een te gemakkelijke optie. Welke keuzes maken we als samenleving ?

Op onze ontmoetingsdag van 4 december ll. klonk de vraag: wanneer komt er een ‘Dexia-plan’ voor de sociale huisvesting ? Het is niet evident extra middelen vrij te maken voor sociale noden, wanneer we in 2013 alweer 3 miljard extra moeten besparen, als bedrijven failliet gaan en ook de openbare dienstverlening onder druk staat. De problematiek overstijgt natuurlijk het nationale niveau, ook Europa bespaart: na een marathonsessie van 30 uur was er een akkoord over een afgeslankte meerjarenbegroting, waarbij er bovendien nog eens minder zal worden uitgegeven dan begroot.

Europa blijft vooral een economisch verhaal van het opheffen van handelsbelemmeringen. Het Europees Jaar van de Burgers in 2013, twintig jaar na het verdrag van Maastricht, lijkt vooral het jaar te worden van de grensoverschrijdende consument, eerder dan dat van een Unie waar iedereen er bij hoort. Na elke Europese top wordt, net als bij beslissingen op nationaal vlak, eerst de eigen rekening gemaakt: waar leveren we in, waar krijgen we toch nog iets. Op de Europese apothekersweegschaal wordt even nauwkeurig afgemeten als om de hoek, maar dan met meer nullen. Het Algemeen Belang van de Europese Burgers moet het daarbij afleggen ten opzichte van nationale en persoonlijke verkiezingsstrategieën.

Mag het ook anders ? Kan het algemeen belang, het bonum commune, nog voorop staan, of is dat alleen iets ‘voor dummies’ ? Laat ons deze naïviteit maar koesteren, en zeker in deze vastentijd ook voor onszelf de oefening maken in welke mate ook in ons eigen handelen het algemeen belang mag primeren op eigenbelang of groepsbelang. Heilige verontwaardiging kan zo de grond worden waar hoop en toekomst gedijen en vorm krijgen.

We wensen u een geslaagde vasten en een gezonde reflectie toe !

 

<< Terug naar overzicht