Ook kansen in 1-euro-maaltijden

Moeilijk bereikbare gezinnen een goedkope en gezonde maaltijd aanbieden, om hen nadien te loodsen naar organisaties die gezinsondersteuning inrichten. Als je het zo stelt kan je moeilijk kritiek hebben op de beruchte 1-euro maaltijden die Vlaams Minister voor Armoedebestrijding Liesbeth Homans in 22 Vlaamse steden en gemeenten zal financieren. Toch?

 
Van bij de eerste aanzet, heeft Caritas Vlaanderen er bij de minister op aangedrongen om een voldoende duidelijk link tussen maaltijdzorg en gezinsondersteuning te voorzien. De maaltijden via een school aanbieden, zou die  externe opvoedingsondersteuning niet realiseerbaar maken. Op basis van dit criterium, vielen meteen vele ingediende projecten af. Waar we blij mee zijn: het gaat niet om het louter vullen van lege brooddozen, wél over het versterken en te ondersteunen van gezinnen.

Een meerderheid van de goedgekeurde projecten geeft aan dat ze zullen samen werken met bijvoorbeeld Huizen van het Kind. Deze Huizen zijn lokale experts in de gemeente, ze zijn op zichzelf al een samenwerkingsverband tussen actoren zoals Kind en Gezin, CAW’s, en andere organisaties. Zij hebben zicht op wat er voorhanden is in de gemeenten en hoe ze mensen daar het best naar toe kunnen leiden. De begeleiding gaat ook breder dan enkel welzijn. Armoede is een complex probleem, dat ook een integrale benadering vraagt. Sociaal werkers op eerste lijn kunnen, eens het vertrouwen gewonnen, best inschatten welke andere diensten kunnen helpen en ondersteunen.

Alle goedgekeurde projecten, zo blijkt, werken ook samen met mensen uit de doelgroep. Negen projecten werken samen met Verenigingen waar armen het woord nemen, zes met Welzijnsschakels en de overige zeven werken met lokale groepen, zoals een ouderenvereniging of met een bestaande adviesraad. Deze participatieve aanpak, die belangrijk bleek bij de toekenning van de projecten, draagt er toe bij dat de projecten verder ontwikkeld worden met aandacht voor de mensen die er beroep op zullen doen.

Deze aanpak vraagt evengoed tijd. Mensen die voor het eerst een bezoek brengen aan een bepaald initiatief, zetten niet meteen de stap naar hulpverlening die hier mogelijk aan gekoppeld is. Maar dit eerste bezoek kan wel resulteren in een tweede, een derde,… met uiteindelijk een band met een aanwezige vrijwilliger of meteen een hulpverlener. Deze aanpak vergt tijd, maar is wel juist. Ze laat het initiatief bij de kwetsbare ouders en geeft hen de regie in hun hulpproces.

Moeten we hier 1,2 miljoen euro voor uittrekken, terwijl anders bespaard wordt? De vraag is dubbel. We kunnen inderdaad dat geld ook inzetten om de energiefactuur naar omlaag te krijgen. Anderzijds bereiken we een bijzonder kwetsbare doelgroep, die in vele andere gevallen onder de radar blijft. Dit project geeft de kans een gezin integraal te benaderen en hen toe te leiden naar juiste mogelijkheden van hulpverlening en ondersteuning. Belangrijk blijft dat de goedkope maaltijden slechts een toegangspoort mogen vormen voor een hulpverleningsaanbod en geen doel op zich mogen worden.

We zullen dit aspect in de loop van de projecten grondig én kritisch opvolgen en evalueren. En we durven hopen dan de Minister dan ook bereid zal zijn deze projecten bij te sturen wanneer nodig.