Ons land beschikt over een heel goed en kwalitatief systeem van gezondheids- en welzijnszorg: algemene ziekenhuizen, woonzorgcentra, voorzieningen voor bijzondere jeugdzorg, psychiatrische ziekenhuizen, voorzieningen voor mensen met een handicap,... Veel van deze initiatieven kennen hun oorsprong in religieuze congregaties, die vanuit hun nabijheid en engagement in de samenleving zijn ingegaan op specifieke noden die zich aandienden. De evangelische voorkeursoptie voor de arme, zieke of gekwetste medemens kreeg op die manier concreet handen en voeten.

 

Daarom maakt Caritas Vlaanderen van de thema's pastoraal en identiteit speerpunten in haar werking. Hoewel de context er vandaag de dag helemaal anders uitziet dan voorheen, en onze samenleving steeds diverser wordt, blijft het een grote uitdaging voor zorgvoorzieningen om in te zetten op de christelijke inspiratie, en om na te gaan wat de invloed is van die inspiratie op de organisatie en de beleidsopties van de voorziening.

 

In heel wat zorgvoorzieningen zijn pastores tewerkgesteld, die gezonden zijn door de bisschop om het pastorale zorgaanbod in de voorziening vorm te geven. Vroeger was dit een exclusieve taak van priesters en religieuzen. Het profiel van de pastor is in de afgelopen decennia echter veel veranderd. Tegenwoordig zijn in Vlaanderen meer dan 500 pastores actief in verschillende sectoren. Vanuit Caritas Vlaanderen bieden we ondersteuning en beleidsadvies, en gaan we ook in op concrete vragen.