Caritas weerlegt: armoede bij jonge gezinnen neemt toe

Los van de discussie over armoedecijfers blijft Caritas een toename zien van jonge gezinnen, vooral jonge alleenstaande moeders, zich in een financieel moeilijke situatie bevinden. Steeds vaker wordt hulp gevraagd voor basisondersteuning zoals babyverzorging of schoolactiviteiten.

“De discussies die vandaag gaande zijn over cijfers leiden tot weinig,” aldus Thijs Smeyers, coördinator Beleid en Politiek bij Caritas Vlaanderen. “Je kan blijven discussiëren over de juistheid, de foutenmarges of het jaar waarin ze afgenomen zijn. Feit blijft dat armoede niet verdwenen is uit onze samenleving, integendeel.”

Caritas verwijst daarvoor naar haar eigen ervaringen met concrete hulpvragen. Zij komt tussen in individuele dossiers op vraag van een begeleidende organisatie, zoals een Centrum voor Integrale Gezinszorg, een Centrum voor Algemeen Welzijnswerk of een andere sociale organisatie. Na evaluatie van de vraag, wordt een financiële tussenkomst voorzien via de begeleidende dienst. Het aantal vragen van jonge gezinnen neemt hand over hand toe. Vaak gaat het over basisondersteuning, zoals de aankoop van kinderkleding, babyverzorging, pampers,… Daarnaast worden ook tussenkomsten gevraagd voor activiteiten zoals bosklassen, schooluitstappen of zomerkampen. Ook jongeren die na een langdurig verblijf in een voorziening op eigen benen moeten staan, blijven een grote groep die aanklopt bij Caritas.

In 2016 werden onder meer tussenkomsten voorzien voor het betalen van een huurwaarborg of het aankopen van noodzakelijke huishoudtoestellen zoals een koelkast of voor meubels zoals een tafel en stoelen. “Het blijft belangrijk om er de aandacht op te vestigen dat er jongeren en jonge gezinnen zijn die gewoon niet mee kunnen”, zegt Smeyers. “Over cijfers kan je blijven debatteren, maar de verhalen van deze mensen zijn er wel. Dag na dag horen we hoe moeilijk sommigen het hebben om rond te komen. En dat zijn heus niet allemaal werkloze ouders. En de situaties waarin ze overleven zijn ook al helemaal niet relatief te noemen. Medische uitgaven, kledij, pampers, flesvoeding, een tafel en een stoel: dat is toch niet relatief?”

Caritas roept de overheid op om te blijven investeren in het bestrijden van armoede. “We doen wat we kunnen op het moment dat deze mensen kopje onder gaan, maar meer dan het hoofd even boven water houden kunnen we niet”, vervolgt Smeyers. “Daarvoor zijn structurele maatregelen nodig, concrete maatregelen die meteen impact hebben.”

“Jongeren die langdurig in een voorziening verbleven moeten recht krijgen op een installatiepremie, die vandaag alleen voor daklozen geldt. Die premie moeten ze automatisch krijgen wanneer ze een voorziening verlaten, zonder extra administratieve rompslomp.”

“We moeten ook zoeken naar manieren om jonge gezinnen en in het bijzonder alleenstaande jonge mama’s een duwtje in de rug te geven. Een geboortepakket naar Scandinavisch voorbeeld, dat via het lokale OCMW aan kwetsbare gezinnen toegekend wordt bijvoorbeeld. Er zijn al plaatsen in Vlaanderen waar dit gebeurt, waarom rollen we dat niet verder uit?”, besluit Smeyers.